były sierociniec Manor

Wiesz, w Beckov, gdzie czas wydaje się zamarznięty w ścianach tego tajemniczego lekarstwa. Stoisz przed budynkiem, który patrzy na ciebie swoimi kolumnami i kamiennymi twarzami, jakby chciała zdradzić swoje sekrety. To kurio, zawarte w Centralnej Liście Zabytków pod numerem 224- 2165, jest narodowym zabytkiem kultury - a jego historia zaczyna się w głębokiej przeszłości, gdzie tylko częściowo udało nam się ją złagodzić.

Obejrzyjmy razem jej ściany. Przed wami, bary budowy, które według architektury odnoszą się do czasu, kiedy losy ludzi, którzy tu mieszkali, zostały postanowione. Odwiedzający często zauważają, jak kurio stoi w harmonii z otoczeniem - jakby zgodził się stać się częścią tej małej społeczności, ale jednocześnie zachował swoją integralność. Jej fasada, jak jest zachowana, odnosi się do klasycystycznych lub barokowych elementów, które wcześniej były typowe dla takiej funkcji. Zauważ, jak kamienne detale skracają się z czasem - niektóre z nich mogły czekać na wieki, aby być postrzegane z szacunkiem.

Ale kto tu mieszkał? Kurio był sierocińcem hrabstwa - miejscem, gdzie opiekowali się dziećmi, które się nie uśmiechały. W tym budynku zdecydowali się na swoją przyszłość, tutaj się nauczyli, tutaj się modlili, tutaj mogli nawet płakać. Niestety, dokładne daty stworzenia i nazwa architektów, którzy go zaprojektowali nie zachowała. Ale to tylko otacza ją bardziej tajemnicą - jak pytanie będzie powtarzane każdego dnia: Kto tu mieszkał przed nami?

Goście często czują, że czas zwalnia. Kurio stoi tu tak długo, że staje się częścią historii Becka. Zauważ, jak jego mury pokrywają się z historią wioski - jak ludzie, którzy pracowali, nauczyli się lub modlili się mogli się tu spotkać. Niektóre szczegóły, takie jak układ okien lub kształt drzwi frontowych, odnoszą się do funkcji, jaką pełnił kurio. Tu zdecydowano o losie, gdzie uczono się czytania, gdzie może nawet śpiewano.

A teraz chciałbym podziękować za wybranie tego miejsca. Ten kurio może nie wyjawić wam wszystkich swoich tajemnic, ale z pewnością da wam coś, czego nie można wyrazić słowami - atmosferę, która została tu zachowana. Przejedź się, spójrz na inne domy w wiosce, spacer po ulicach i ponieś się przez tę wyjątkową atmosferę. A kiedy odejdziecie, pamiętajcie, że staliście tu przed miejscem, które niesie historie setek ludzi żyjących, uczących się i marzących.

Do widzenia i kiedy spotkamy się ponownie w Beckov.