Kościół artykułowy Wooden church and belfry

Drewniany kościół stawowy w Hronsek, region Bańska Bystrzyca, jest zabytkiem słowackiej architektury sakralnej. Znajduje się w miejscowości Hronsek i został zbudowany w 1725- 1726. Jego pochodzenie było spowodowane niewystarczającą przestrzenią dla protestanckich ceremonii kościelnych w renesansowej rezydencji, która znajdowała się w Hronsek. Gdy miejsce dla zwiedzających z okolic nie wystarczyło, określono budowę nowego kościoła stawowego.

Architektura i tworzenie są doskonałe. Kościół zbudowany jest w kształcie krzyża, dłuższe ramię ma długość 23 m, krótsze 18 m, a jego wysokość 8 m. Budynek jest drewnianą konstrukcją dębu i drewna świerkowego. Stosowanie klasycznej techniki łączenia głównych elementów nośnych, połączonych stawami stolarskimi i drewnianymi szpilkami, jest jedną z jego charakterystycznych cech. Wewnętrzny skarbiec przypomina kształt odwróconego statku.

W architekturze znajdują się elementy architektury skandynawskiej, takie jak kolumny na pracach domowych i pod zadaniami, ozdobione jońską ozdobą. Schroniska wejściowe wskazują, że rzemieślnicy z Norwegii lub Szwecji pracowali na placu budowy. Amphitheatrial układ ławek chóru jest kolejnym unikalnym elementem.

Ołtarz ma sześć wymiennych obrazów, wykonanych przez mistrza Samuela Kialovich z 1771 roku. Nad ołtarzem znajdują się aniołowie trzymający herby szlachetnych rodzin z okolic, którzy wspierali Kościół Ewangelicki. Organ jest dziełem mistrza Martina Podkonický z Bańskiej Bystrzycy i należy do rzadkich barokowych organów. Pochodzi z 1764 roku. Żyrandol, pierwotnie złocony, jest darem bogatszego Martina Hodeca Wielkiej Lúki.

Łączna pojemność kościoła wynosi 1100 miejsc. Istnieje 5 wejść do kościoła i 30 okien wokół obwodu kościoła. Dach jest otoczony trzema krzyżami i kogutem - symbolem chrześcijańskiej czujności.

W pobliżu kościoła znajduje się dzwonnica z tą samą architekturą, która została zbudowana jednocześnie z kościołem w 1726 roku. Na dziedzińcu kościoła znajdują się trzy stare lipy, które zostały posadzone w kościele kościelnym.

W 1990 roku stwierdzono rozległe uszkodzenia drewnianych i drewnianych konstrukcji spowodowane przez owady, grzyby i zgniliznę. Cała statyka była zagrożona. Od 2005 r. prowadzone są badania i propozycje dotyczące odbudowy. Został odrestaurowany organ, obrazy i drewniane konstrukcje. W 2023 roku kościół jest już otwarty dla publiczności.

7 lipca 2008 roku kościół i dzwonnica znalazły się na liście światowego dziedzictwa UNESCO.