Lubovna Castle Castle

Ubovniansky zamek jest częściowo zachowany i odnowiony zamek z pierwszej połowy XIV wieku, położony w miejscowości Stará Ľubovňa w regionie Prešov. Stoi na wapiennym wzgórzu na wysokości 548 m nad lewym brzegiem rzeki Poprad.

Zamek sięga drugiej połowy XIII wieku lub początku XIV wieku. Został zbudowany jako zamek straży granicznej w celu ochrony szlaków handlowych do Polski. Źródła historyczne przedstawiają różne wersje założyciela. Niektórzy sugerują, że został zbudowany około 1280 przez polskiego księcia Boleslava, męża Kunigundy, córki węgierskiego króla Beli IV. Inne źródła przypisują inicjatywę królowi Charlesowi Robertowi, pierwsze pisemne odniesienie do Liblou pochodzi z 1311 roku. Jest też legenda o szlachcicu Žubovenskim. Pierwszymi administratorami byli Omodeje, którzy posiadali zamek między 1308 a 1312, a następnie Drugethowie od 1315.

Najstarsza część kompleksu to okrągła wieża z masywnymi słupami podporowymi i sąsiadującym gotyckim pałacem. Budynki te tworzą górny zamek z dziedzińcem i były pierwotnie otoczone murem obwodowym z bramą. Na wschód od nich jest nieco młodszy pałac. Gotycki pałac jest nadal widoczny pozostałości renesansowego strychu, desek i okien podszewki. Pozostałe dwa dziedzińce są zaprojektowane na tarasy. Na drugim dziedzińcu znajduje się budynek z podziemnym przejściem, duży bastion armat na wschodzie i bastion armaty ucha na zachodzie. Później wybudowano kolejny pałac na wschodzie fortyfikacji, a po zachodniej stronie od 1642 roku wybudowano barokowy pałac wraz z kaplicą na tarasie. Trzeci dziedziniec, skierowany na południowy wschód, chroni wejście do obszaru przez bramę z 1664 roku, która miała spadający most. Wnętrze zachowane są wałki i pruskie skarbce, kaplica zamkowa i podziemna komnata tortur.

W latach 1412-1772 zamek był wraz z osiedlem i miastem Stará Ľubovňa w polskim depozycie, gdzie znajdowali się burmistrzowie zacofanych miast. W latach 1591-1745 burmistrz należał do polskiej rodziny książąt Lubomirskich. Po powrocie do spiskich miast Węgier w 1772 roku zamek stracił swoje znaczenie i służył jako baraki i magazyn. W 1819 państwo sprzedało go J. F. Raiszowi, którego rodzina wypuściła go po 55 latach z powodu kosztów utrzymania. W 1883 roku zamek został zakupiony przez polskiego hrabiego Zamoyskiego, który naprawił kaplicę i szlak mieszkalny w 1930 roku. Po 1945 roku budynek służył jako szkoła.

Podczas wojen husyckich w latach 1432 i 1451 zamek został zniszczony i niemal zniszczony przez duży pożar w 1553 roku. Remont rozpoczął się w 1555 roku od burmistrza Jána Bonera, który do 1557 roku dodał elementy renesansowe i antyturecką twierdzę. W 1647 r. założono kaplicę i trzeci dziedziniec. Między 1655 a 1661 r. Polskie klejnoty koronacyjne były trzymane w zamku przed Szwedami. Obiekt odwiedził polski król Jan II. Kazimír Vasa w 1656 i Jan III. Sobieski w grudniu 1683. W latach 1746-1760 przeprowadzono rekonstrukcję pod kierunkiem Francesco Placidi. W 1768 roku Moric Beňovský został uwięziony w zamku.

Obecnie w Stará Ľubovňa znajduje się muzeum zarządzane przez Muzeum Žubovniansky. Ekspozycje obejmują obiekty historyczne, meble czasowe, zimną broń i informacje o rodzinie Zamoy. W okolicy rośnie trochę limonki. Zamek podlega stopniowym remontom, najnowszym z nich jest dachowanie głównej wieży. Godziny otwarcia od maja do września codziennie od 9.00 do 18.00, w październiku codziennie od 10.00 do 15.00 oraz od listopada do kwietnia od wtorku do niedzieli od 10.00 do 15.00.

Zamek Žubovno jest świadkiem historii granic i politycznych zmian w regionie.