kostol sv.Antona Pustovníka Church and belfry

Wieża dzwonowa św. Antona Pustovníka w miejscowości Spišská Belá w regionie Preszowa jest obiektem renesansowym z końca XVI wieku. Znajduje się w pobliżu kościoła St.Anton Pustovník i jest częścią kompleksu dzwonów renesansowych Spiša.

Budowa sięga 1589 - 1590. Uważa się, że zastąpił starszą, prawdopodobnie drewnianą dzwonnicę, która zginęła w pożarze w 1553 roku. Budowa została wykonana przez miasto Spišská Belá pod kierownictwem bogatszego Antona Fabri. Budynek został zaprojektowany w przestrzeni między kościołem parafialnym a ratuszem.

Pomnik został kilkakrotnie uszkodzony w całej historii, szczególnie w pożarach w 1607 i 1716 roku. Według odkrycia historyka Józef Špirko z 1936 dzwonnica sgraffito dekoracji nie.

W 1963 r. został uznany za zabytek kultury narodowej. Został kilkakrotnie zrekonstruowany, szczególnie w 2005 roku, kiedy naprawiono fasadę. Kompleksowa odbudowa odbyła się w latach 2015-2018 z udziałem finansowym Ministerstwa Kultury Republiki Słowackiej i miasta Spišská Belá. W 2016 r. zastąpiono dachy i części drewnianego dachu, w 2017 r. naprawiono fasadę, a w 2018 r. zakończono renowację poprzez jej ostateczną modyfikację.

Dzwonnica jest samotnym czworopiętrowym obiektem na planie piętra kwadratowego. Stoi w pochyłym terenie, podkreślając jego wyraz pionowy. Wnętrze dzieli się na cztery piętra z płaskimi sufitami z beamedu. Parter służył jako magazyn i zachował fragmenty oryginalnej podłogi planszowej. Wejście od strony zachodniej składa się z kamiennego portalu z płaskim tłumaczeniem i fragmentami ozdobionego klejnotu na górze. Pierwsze i drugie piętro łączy drewniane schody, podczas gdy parter jest prawie bez otworów. Po zachodniej stronie górne piętra mają małe okna z kamienną podszewką. Dostęp do dwóch górnych poziomów prowadzi przez spiralne schody po stronie północnej, co prowadzi do trzeciego piętra i po drewnianych schodach do stołka dzwonowego. Stołek dzwonowy znajduje się na czwartym piętrze.

Na zewnątrz wieży dzwonnicy brakuje dekoracji sgraffito, którego historyczne istnienie jest przedmiotem dyskusji ekspertów. W przeszłości była blokada na szczycie rogu. Charakterystyczną cechą jest profilowany krawędź korony i etykieta strych z dolnymi i wyższymi filarami, plastikowy pasek i wykończenie stylizowane palmy i częściowo zaokrąglone z trzema krótkimi zębami na wierzchołkach. Kolumny łączą proste objętości.

Według zapisów z wizyty kanonicznej z 1832 roku budynek pierwotnie znalazł trzy dzwony rzucone po pożarze 1553 roku. Współczesne dzwony noszą drewniane stolce dzwonowe; mają nowe metalowe głowice do napędu elektrycznego. Dzwonek z 1573 roku nosi łaciński napis, drugi dzwonek pochodzi z 1659 roku.

Bell in Spišská Biały jest otwarty dla publiczności.