Sanatorium Koch Hospital with grounds

Kochovo sanatorium jest kurortem od 1929 do 1930 roku w Bratislava- Stare Miasto na Partizánskiej ulicy. Budynek został stworzony jako sanatorium dla kobiet. Jest zarejestrowany jako National Cultural Monument i wpisany na listę DOCOMOMO.

Obiekt został założony przez doktora Karola Kocha. Budynek został zaprojektowany w 1928 roku, a realizacja miała miejsce w latach 1929-1930. Budowniczym był Joseph Berný. Projekt powstał we współpracy z architektem Dušanem Jurkovičem i architektami Jindřich Mergancom i Otmarem Klimešem. Sanatorium zbudowano w dzielnicy mieszkalnej przy Partizánskiej ulicy, która pierwotnie była drogą w winnicy Wolfern.

Budynek jest rozwiązany w stylu funkcjonalizmu i ma kształt rozszerzony V z ściętym narożnikiem. Budynek jest posadzony na zboczu; strona północna zmierza w kierunku ulicy i na południe do ogrodu. To symetryczny trójtorowy układ czterech pięter. System podtrzymujący składa się ze zbrojonego szkieletu betonowego z wypełnianiem cegieł. Na zewnątrz wyłożone są czerwono-brązowe płytki ceramiczne z Jurkovičová Trnavská Brick z poziomym trzaskiem. Fasady mają duże okna i w środku fasady są okna paski. Obszary wejściowe są wyłożone trawertynem i marmurem.

Układ został zaprojektowany z naciskiem na higienę, światło i zdrowie. Pierwotna pojemność wynosiła 36 łóżek. Pokoje jednoosobowe i dwuosobowe dla pacjentów znajdowały się na bocznych skrzydłach na pierwszym i drugim piętrze; pokoje południowe miały balkony. Każdy pokój miał inny kolor i był wyposażony w telefon, radio i dzwony sygnałowe. W środku znajduje się klatka schodowa, a na pierwszym piętrze znajduje się szklana kaplica z pochyłym dachem. Sala operacyjna z oknami ze striptizem została zaprojektowana dla optymalnego oświetlenia.

Częścią obszaru jest egzotyczny ogród założony przez botanika Józefa Mišáka. Jest zbudowany na tarasach w stromym terenie. Pierwotnie wyhodował 120 gatunków roślin, w tym 30 drzew iglastych i 26 drzew liściastych trwałych zielonych drzew obcych. Częścią ogrodu były fontanny, ławki, basen i słoneczny płaskowyż spa. W przestrzeni były posągi, takie jak kochanek czy matka z dzieckiem. Cały obszar zapisuje Biuro Pomnika Republiki Słowackiej pod numerem ÚZPF 748 i składa się z dziewięciu obiektów, w tym szpitala, ogrodu, basenu, trzech fontann, ogrodzenia z bramami i dwóch waz.

Podczas II wojny światowej kurort służył jako niemiecka klinika kobieca. Po wojnie była nacjonalizowana. W 1938 roku Andriej Hlinka był leczony w zakładzie. Budynek nadal był wykorzystywany jako placówka położnicza i medyczna dla kobiet, gdzie obecnie znajduje się szpital kobiecy KOCH. Od 2008 roku budynek nie spełnia norm sanitarnych dla urządzeń ginekologicznych głównie ze względu na wielkość pokoi. Od 2009 roku budynek został odnowiony, biorąc pod uwagę nową funkcję budynku i elementy oszczędzania egzotycznego ogrodu.