Keglevichov palác City palace

Pałac Keglevich to barokowy pałac miejski w Bratysławie przy ul. Panskiej 27. Budynek z pierwszej połowy XVIII wieku znajduje się na terenie miasta i znajduje się na liście nieruchomych zabytków kultury.

Pałac został zbudowany na dwóch średniowiecznych działkach. Podczas jego budowy używano muru z poprzednich lategotyckich lub renesansowych budynków. W czasie jego tworzenia, miał czworoskrzydłe usposobienie, rozciągające się na mury średniowiecznej fortyfikacji miasta.

Dwupiętrowy pałac ma plan miejski w kształcie litery U, jak w trzeciej kadencji XIX wieku część budynku oddzielona była od placu Hviezdoslav. Na parterze pierwotny grzbiet późnogotycki zachował gwiezdny skarbiec od początku XVI wieku. Reprezentatywna klatka schodowa prowadzi na pierwsze piętro, a skrzydła dworu są połączone przez pająki. Fasada budynków dzieli pilastry hermy stylizowanymi głowicami. Wschodnia strona zawiera rizalit, który pierwotnie należał do innego budynku. Portal z pilastrami i gzymsem udekoruje rzeźby lwów siedzących. Erb budowniczego, hrabia Józef Keglevič, dekoruje portal; herb ma dwa srebrne paski na czerwonej obcasie tarczy, a w górnym niebieskim polu są dwa złote lwy trzymające miecz ze złotym uchwytem i koronę z dziewięciu koralików. Dziewiątkowa perłowa korona jest powtarzana nad tarczą ozdobioną zielonymi gałęziami.

Przed budową pałacu na tym miejscu stał burgher dom. Od 1601 do 1608 był właścicielem S. Alter, w 1634 Tomaš Baranay i między 1646 a 1656 H. Ch. Pärtinger. Na początku XVIII wieku dom był własnością Ladislava Petraya i Žofii Ilaas, którzy sprzedali go Gabrielowi Skariczowi i Anne Žofii za 50 złotych. W 1730 roku wdowa sprzedała nieruchomość Rozálii Amadé Simonitsová po Gabrielu Skariczu za 400 złotych, który sprzedał ją doradcy Józefa Duchoña w 1743 roku za 7000 złotych. Pałac ten został sprzedany hrabinie Teresie Keglevej 15 lutego 1745 roku za taką samą kwotę.

Od 1750 roku był właścicielem jej syna, hrabiego Józefa I. Keglevich, który gościł uczestników pałacu. Józef I. Keglevich pełnił funkcję gubernatora rady, doradcy tajnej rady wewnętrznej, strażnika królewskiej korony i hrabstwa najupan Turnian. Uważa się, że był właścicielem pałacu aż do jego śmierci w 1813 roku, kiedy przeszedł do rąk swoich spadkobierców, wdowy i Charles Keglevič. Rodzina Keglevič, pochodząca z Chorwacji, posiadała pałac do 1850 roku. Potem przeniósł się w ręce rodziny Palfi. W 1850 należał do Marii Pálfi, a w latach 1880-1911 do hrabiego Stephena Pálfi.

Na przełomie XVIII i XIX wieku Anna Lujza Barbora Keglevičová, znana jako Babetta, córka Karola Kegleviča i Catherine Zici, mieszkała w pałacu. Była prywatną studentką Ludwiga van Beethovena. W dniach 17-23 listopada 1796 r. gościniec odwiedził Bratysławę, a następnie zadedykował kilka kompozycji gospodarzowi: Sonata for Piano No. 4 in Es Major, Opus 7 and Piano Concert No. 1 in C Major, Opus 15.

W 1998 r. przeprowadzono rekonstrukcję pałacu, gdzie zastąpiono sufity, dachy, wypełnienia, plastry i pokrycia. Ulica Strakova, położona między ulicą Ventúrska a Placem Hviezdoslav, została stworzona przez przełom w budynku.

Pałac Keglevich jest świadkiem architektury miasta i historii szlacheckich rodzin Bratysławy. Jego historia i związek z utworzeniem Ludwiga van Beethovena czynią go interesującym punktem w historycznym centrum.