Słowackie Muzeum Narodowe Museum

Głównym budynkiem Słowackiego Muzeum Narodowego jest budynek administracyjny w stylu historyzmu na nabrzeżu Dunaju w Bratysławie. Budynek od 1925 do 1927 dziś znajduje się przez Dyrekcję Generalną SNM i Muzeum Historii Naturalnej.

Budynek powstał dla oddziału Czechosłowackiego Muzeum Rolniczego z Pragi, które powstało w Bratysławie w 1924 roku. Projekt zrealizował architekt Michał Milan Harminc. Chociaż jury konkursu uznało propozycję Paula Janáka za najlepszą, Harminc uzyskał kontrakt dzięki klasycystycznej formie projektu, która odpowiadała kontaktom regulacyjnym i osobistym z politykami Milan Hodž i Vavr Šrobár. Sam architekt wybrał działkę i w 1924 r. złożył pierwszą propozycję, która została później zmieniona zgodnie z dokumentami przetargowymi. Ekspozycje otwarte 4 maja 1930 r.

Budynek jest trzypiętrowy z masywnym podnóżkiem, którego plan podłogi jest zgodny z nieregularnym trapezoidalnym kształtem ziemi. Na parterze znajduje się duża hala centralna, wokół której okrąża konstrukcyjny podwójny przewód. Główna powierzchnia budynku jest symetryczna. Nad punktem wejścia z wykrytymi schodami znajdują się dwa oborniki Nowych norweskich półprętów wspierających tympanum. Początkowo był ulga pługowy z koniem. Podobne sceny związane z pracą chłopa znajdują się również na reliefach między oknami pierwszego i drugiego piętra; ich twórcą był František Úprka. Fasady boczne dzielą się półkolumnami z potężnym gzymsem, podczas gdy bosážový sokel kończy gzymsem kordonu wokół obwodu. Centralne ryzyko frontowej fasady harmonizuje się z budynkiem rządowym.

Główne wejście z granitu portal posiada drzwi z wypełnieniem brązu z Stin Paukert. Prowadzi do kwadratowej sali z narożnymi kolumnami pseudodoriańskimi w ozdobie perły i jaj. W tylnym skrzydle pierwotnie było Muzeum Kawiarni, które po okresie użytkowania jako sala wystawowa i depozytariusz ponownie służy jego pierwotnym celem. Na parterze znajdują się pomieszczenia wystawowe i sala wykładowa, natomiast na drugim i trzecim piętrze znajduje się 26 sal dla stałych wystaw. Na trzecim piętrze znajduje się biblioteka i w pomieszczeniach pod dachem dachowym ze wzmocnionym betonem są depozytariuszami. Ozdoba wnętrz wykorzystuje starożytne elementy, takie jak kolumny, półkolumny i tarcze trójkątne, które architekt zastosował również przy projektowaniu mobilarium.

W okresie międzywojennym budynek był wykorzystywany przez trzy muzea Bratysławy: ziemskie, leśne i łowieckie oraz słowackie muzeum ojczyzny. W 1940 roku połączyli się z Słowackim Muzeum w Bratysławie. W 1961 roku Słowackie Muzeum Narodowe w Martin było związane ze Słowackim Muzeum Narodowym w Bratysławie. W 1938 roku Michał M. Harminc opracował projekt dostosowania budynku do słowackiego parlamentu, a w 1947 i 1948 roku doprowadził do odbudowy po zniszczeniu podczas bombardowania Bratysławy podczas II wojny światowej.

Budynek jest obecnie prowadzony przez Dyrekcję Generalną Słowackiego Muzeum Narodowego oraz Muzeum Historii Naturalnej. Muzeum Historii Naturalnej posiada kolekcję 2,4 miliona obiektów.

Budynek jest zachowanym wyrazem oficjalnej architektury z lat 20-tych na Słowacji. Jest to cel dla odwiedzających zainteresowanych stylu nowości i nauki.