st.Egidius Church Church with grounds

Kościół św. Egidiusza w dzielnicy Poprad w regionie Preszowa jest kościołem rzymskokatolickim z obszarem pochodzącym z pierwszej połowy XIII wieku. Oryginalny gotycki budynek został później zmodyfikowany baroquely.

Poprad jest po raz pierwszy w historii w 1256 roku, a raport o istnieniu parafii pochodzi z 1268 roku. Formacja kościoła jest związana z kultem św. Egidiusza. Według legendy zachowanej w XIX wieku, była tam kaplica pielgrzymkowa, która była pozostałością klasztoru zniszczonego podczas inwazji tatarskiej. Budynek powstał około 1245 roku jako jednookrętowy kościół z płaską czapką Prezbiterium i prawdopodobną wieżą po zachodniej stronie. Pod koniec XIII wieku w południowej ścianie statku powstał portal, którego autorem jest kamienna chata działająca w Spiszu. Pierwszy pisemny zapis istnienia budynku pochodzi z 1326 roku w związku z odpustami udzielonymi przez Jana XXII.

Kościół jest dziś dwuokrętowym budynkiem z prezbiterium i budynkiem na południu. Po zachodniej stronie znajduje się kwadratowa wieża z sklepionym skarbcem na parterze, komora trybuna na pierwszym piętrze oraz drewniane wejście z 1696 roku pod hełmem w kształcie bella. Najstarsze zachowane części okresu około 1288 roku to dolne części wieży murarskiej, ściany obwodowe statków i zaczarowana prezbiterium. Dominującym elementem prawie kwadratowego statku jest masywna 10-stronna kolumna, która nosi skarbiec dachu z gotycką wstążką.

Wnętrze kościoła jest bardzo blisko, a jego wyposażenie pochodzi z barokowej odbudowy pod koniec XVIII wieku. Zawiera późnobarokowy ołtarz główny z obrazem patrona i barokowej ambony. Ciekawym elementem jest renesansowy chrzest czerwonego marmuru z 1646 roku. Najstarsze freski z XV wieku obejmują prawie wszystkie mury i przedstawiają różne scenariusze biblijne, życie świętych, w tym Świętego Egidiusza, Walentynki i Jerzego, a także postacie królów i starożytnych proroków. Na łuku triumfalnym znajduje się historyczny najstarszy obraz Tatr Wysokich.

W drugiej połowie XIV wieku statek główny został zamknięty i została dodana kaplica św. Walentego. Chociaż kościół pierwotnie był Kościołem katolickim, w latach 1575-1671 służył Ewangeliom. W 1663 roku wieża została odbudowana, a południowa hala została dodana do statku. Pożar z 1708 roku zniszczył drewnianą parafię i archiwum i uszkodził kaplicę św. Walentego. Pod koniec XVIII wieku przeprowadzono rekonstrukcję barokową, w której okna gotyckie zastąpiono oknami barokowymi.

Obszar ten zawiera pięć budynków: kościół, murowany i drewniany płot z drugiej połowy XVII wieku, renesansową dzwonnicę z roku 1663, cmentarz kościelny z połowy XIII wieku oraz adaptację z trzeciego kwartału XIX wieku.

W XX wieku budowa stopniowo się pogorszyła, co doprowadziło do jej zamknięcia w 1942 roku ze względów bezpieczeństwa. Po badaniu archeologicznym i historyczno-architektonicznym prace restauracyjne przeprowadzono w trzech etapach, zakończonych w 1998 roku. Rekonstrukcja kościoła pojawiła się pod koniec XIX wieku i została ponownie udostępniona wierzącym i odwiedzającym.

Kościół St.Egidius jest ważnym dokumentem historii Poprad i Spišská Gothic, który pozwala zapoznać się z freskiem dekoracji i architektonicznego rozwoju miasta.