kościół św. Elżbiety, Błękitna Kość. Church with grounds

Kościół św. Elżbiety, znany również jako Kościół Niebieski, jest budynkiem sakralnym secesyjnym w Starym Mieście Bratysławy. Znajduje się na obrzeżach centrum miasta przy ulicy Bezrukova. Kościół został zbudowany w latach 1909-1913 według projektu architekta Budapesztu Ödön Lechner.

Kościół został zbudowany zgodnie z projektem architekta Budapesztu Ödön Lechner. Kamień fundamentowy został założony 23 sierpnia 1909 roku przez zastępcę arcybiskupa Esztergom Claudio Františka Vaszary 'ego dr Simona Való. To niebieski kościół w unikalnym stylu secesyjnym. Cechą charakterystyczną jest niebieski gips i niebieski przeszklony dach. W zdobieniu powierzchni jest stosowane lakierowanie kolorowych plastrów i podział na pola delikatnie oprawione paskami. Na głównej fasadzie znajduje się włoska mozaika św. Elisabeth, a na ołtarzu głównym (olej na płótnie) dominuje mozaika z św. Elisabeth trzymającą różę w ramionach.

Kościół św. Elżbiety to budynek jednookrętowy z budynkiem w cylindrycznej wieży. Kościół jest stosunkowo mały, ale architekt na nim mistrzowsko zachował jedność w kształtowaniu ozdobnym. Początkowo architekt planował kopułę, ale w końcu użył owalnego profilu, który pokrył stromy dach pokryty piękną niebieską glazurą. Łuk wykonany ze zbrojonego betonu jest atrakcją strukturalną. Zostały one wdrożone przez dobrze znaną firmę w Bratysławie. Budynek kierował budowniczy Bratysławy Anton Durvay. 26 czerwiec 1910 rok cerkiew krzyż uroczyście wznoszę się i 14 maj 1911 rok jestem zainstalowany dzwonek, zbudowany biskup dr Medard Kohl.

We wnętrzu kościoła znajduje się sześć malowideł ściennych. Na zwycięskim łuku Baranka Bożego, w okrętowe obrazy świętych Arpadów. Obrazy zostały namalowane przez malarzy Budapesztu Bezsed i Zsillem.

W pobliżu lewej ściany statku kościoła stoi boczny ołtarz poświęcony hiszpańskiemu wizjonerowi św Teresy. Jest ozdobiona polichromatyczną ulgą siedzącą Madonnę z klęczącą świętą Teresą (prace rzeźbiarza z Bratysławy Alojza Rigele). W czasie ołtarza był jednak zdominowany przez wspaniałą marmurową ulgę modlącej się żony cesarza Franciszka Józefa I. Elżbiety z Bawarii (to samo dzieło Alojza Rigele). W czasie rosnących antywęgierskich nastrojów po rozbiciu Austria- Węgry, jednak płyta ulgowa została usunięta ze ściany. Aby zapobiec jego zniszczeniu, najpierw przeniesiono ją do pałacu Grasalkovich, a później do parafii, gdzie jest dzisiaj.

W lewym tylnym rogu znajduje się nisza z posągiem św. Antona Paduana. Przy wejściu do chóru znajduje się mała marmurowa ulga młodego Petera Swapáry. Nika to wisiorek cylindrycznej ambony znajdującej się w przeciwległym rogu statku.

Ze swoim wyglądem na temat kościoła, sześcienny budynek parafii jest zbudowany w głębi ogrodu. Podobnie zdobione jest organicznym przycinaniem. Chociaż kościół jest kształtowany najbardziej swobodnie, racjonalny szkielet jego składu jest dość jasny.

Św. Elżbieta jest zarejestrowana pod numerem ÚZPF 256 i składa się z 4 obiektów: ogrodu, ogrodzenia z bramami, kościoła i parafii.

Obecnie kościół św. Elżbiety jest otwarty dla publiczności i warto odwiedzić.