st. Trójkowy kościół synowski Church with grounds

Fioletowy kościół Trójcy Świętej w Monachium Lehota, położony w regionie Trencin, jest średniowiecznym gotyckim kościołem katolickim z drugiej połowy XIV wieku. Pojedyncza łódź z poligonalną prezbiterią i północną zakrystią, chroniona jako zabytek kultury narodowej Republiki Słowackiej.

Kościół został zbudowany w drugiej połowie XIV wieku, prawdopodobnie pod kierunkiem biskupów Nitry, ponieważ w tym czasie Munich Lehota był pod ich jurysdykcją. W średniowieczu w miejscowości znajdowała się także osobna parafia, która prawdopodobnie zmarła w XVI wieku po zniszczeniu tureckim.

W swojej historii kościół przeszedł kilka modyfikacji. W XVI lub XVII wieku obszar otoczony był kamienną ścianą zamkową. W czasie reformacji XVII wieku kościół przez pewien czas należał do ewangelików, zgodnie z zasadą panowania. Zapisy historyczne pokazują, że podczas powstania Štefana Bočkai (w 1611 r.) świątynia została splądrowana i skradziono cenne klejnoty.

Na początku drugiej połowy XVIII wieku kościół był w dużej mierze zdruzgotany. Już w 1713 roku dodano nowy sufit stołowy, który został wykonany przez Terézia Mottesiczká. Podczas odbudowy barokowej statek kościelny otrzymał nowy sufit, a okna zostały prawdopodobnie rozszerzone.

W XX wieku architekturę wzbogaciło kilka dodatków. W 1939 r. wybudowano południowe atrium, a w 1996 r. utworzono salę przed zachodnim wejściem. Podczas remontu w latach 1958-1959 kościół otrzymał nowy dach, nową pokrywę dachową i oryginalne wąskie okno na zachodniej fasadzie zastąpiono oknem cyrkulacyjnym. W 1975 roku przeprowadzono gruntowną naprawę wnętrza Decora Trenčín. W 2014 r. w kościele przeprowadzono badania historyczno-architektoniczne, które pomogły udoskonalić jego budowę. Po nim nastąpiła renowacja pomnika.

Architektownie kościół jest jednoszypowym budynkiem z zachodnim i południowym atrium. Za zachodnią tarczą znajduje się drewniana wieża dzwonowa. Prezbiterium jest oddzielone od statku architektonicznie i z prostokątnym odwrotem, którego kształt składa się z trzech filarów podtrzymujących z ukośnym zakończeniem. Sanktuarium jest oświetlone przez 3 wysokie okna kamiennych gotyckich okien z pierścieniem w kształcie zakonnicy, podczas gdy statek jest oświetlony młodszymi oknami z półokrągłym zaklęciem. Na zachodniej fasadzie nad nowoczesną halą znajduje się okrągłe okno bez koła.

Wnętrze kościoła jest bogate w gotyckie szczegóły. Prezbiterium otoczone jest dwoma polami kamiennego skarbu żeber, składającego się z jednego pola skarbca krzyżowego i polygonal end field z Ray (paprskovitou) skarbiec. Klinicznie zwichnięte żebra są montowane na ścianie bez konsol ostrych i przecinają się w dwóch okrągłych śrubach gładkich. Sakristia ma kamienny skarbiec, podczas gdy statek jest spłaszczony. Statek i świątynia są oddzielone przez pęknięty łuk zwycięzcy. Z prezbiterium prowadzi do kamiennego portalu w kształcie złamanego łuku z łukiem i nosem. W północnej ścianie sanktuarium znajduje się kamienny pastoforium z trójkątnym zakończeniem i motywem zakonnicy, podczas gdy w południowej ścianie znajduje się kamień siedzący wykończony łukiem segmentu. Północna ściana zakrystii zachowała kamienną ławkę z nieozdobionym pojemnikiem na wodę i kanałem odpływowym prowadzonym do fasady. We wschodnim oknie zakrystii znajduje się oryginalna, gotycka siatka kuta.

Oryginalny mobilizator z wczesnych wieków kościoła nie istnieje. Dziś na głównym ołtarzu Trójcy Świętej w 1969 roku znajduje się ulga Boga Ojca trzymającego krzyż z Ukrzyżowanym i Dove. Altary boczne Niepokalane Poczęcie Maryi Panny i Boskiego Serca Jezusa pochodzą z końca XIX wieku i zdobiły ich kolumny akantami. Obrazy na ołtarzach bocznych pochodzą odpowiednio z 1947 i 1949 roku i są dziełem malarza akademickiego J. Obrske i prof. J. Popeliša.

W wieży znajdują się obecnie dwa dzwony: mniejszy dzwonek dedykowany jest St. Vendelen i pochodzi z 1840 roku; większy dzwonek poświęcony jest Trójcy Świętej został obsadzony przez Octave Winter w Broumove w 1926 roku. Oryginalny średniowieczny duży dzwon z kościoła został zburzony i odzyskany podczas I wojny światowej dla potrzeb produkcji broni dla armii Austro-Węgierskiej. Dzwonek w kościele pracował ręcznie do 1987 roku, ponieważ był w pełni zelektryfikowany.

W wieś jestem ciekawy reputacja dla miejsce budownictwo na stulecie. Pierwotnie świątynia miała stać na wzgórzu Kostelec, gdzie kiedyś był hospicjum, gdzie mieszkali mnisi. Postanowili zbudować kościół, ale zwierzęta holownicze (woje i konie) z kamieniem załadowanym za każdym razem spontanicznie zwrócił się do miejsca w wiosce, gdzie kościół stoi dzisiaj. Chociaż Furmani zmusili zwierzęta do transportu ładunku do Kostelec, który w ciągu dnia mistrzowie zbudowali murarzy, następnego ranka znaleźli go zburzonego i spadł z stosu kamienia każdej nocy. Kiedy postanowili pilnować w nocy, zobaczyli małe dziecko spacerujące wokół stosu. Po ich wołaniu, dziecko uciekło i zatrzymało się w miejscu obecnego kościoła w wiosce. Przodkowie wzięli to jako znak, zmienili plany i zbudowali tam sanktuarium. Mieszkańcy okolicznych wiosek z czasów mieszkańców Timesa nazywali pseudonim "kostelski"..

Obszar rejestruje Urząd Pomnika Republiki Słowackiej pod numerem ÚZPF 1252 i składa się z 3 obiektów: 1252 / 1 - Kościół (r.k.sv.Trojice, Gotycki, 2. połowa. 14.st.), 1252 / 2 - Mur (kamień, renesans, 16.-17.st.?) i 1252 / 3 - Cmentarz kościelny (nie studiowany, 14.st.).

Dzisiaj Kościół Trójcy Świętej w Monachium Lehota jest aktywnie wykorzystywany jako miejsce usług religijnych i wydarzeń kulturalnych. Jego wartości historyczne i architektoniczne świadczą o bogactwie, które jest ważne dla ochrony przyszłych pokoleń.