stacja kolejowa kežmarok Railway station

Stacja kolejowa Kežmarok działa w podtatrzańskim mieście w Spiszu od 1889 roku. Nowy budynek ekspedycyjny pochodzi z lat 1914-1916. Obszar ten jest zabytkiem kultury narodowej od 1981 roku pod numerem ÚZPF 2740 i składa się z czterech budynków: budynku ekspedycyjnego, ogrodzenia, murowanej konstrukcji ogrodzonej z metalem i modyfikacji plantacji przestrzeni publicznej.

Zgodnie z pierwotnym planem linia kolei Košice- Godumín miała przebiegać bezpośrednio przez Kežmarok. Urzędnicy miasta nie zgodzili się, więc główna linia została zbudowana przez pobliską Veľká. Kežmarok połączył miejscową kolej z Veľká przez Cold Potok lub Veľká Lomnica. Został uroczyście przekazany do eksploatacji 18 grudnia 1889 w celu późniejszego połączenia z Halič. Początkowo dwa mieszane pociągi biegały na torze dziennie, po pierwszej połowie roku liczba wzrosła do pięciu. Stary budynek ekspedycyjny znajdował się mniej niż 500 metrów na południowy zachód od nowego. Po budowie nowego budynku służył jako stacja towarowa i zawierał cztery magazyny towarów i magazynów lokomotyw.

Nowy budynek ekspedycyjny został zbudowany w latach 1914-1916 w stylu secesyjnym. Budynek stacji pałacowej znajduje się na wzgórzu Michalské. Jego symetryczny skład składa się z centralnej podniesionej sali wejściowej połączonej skrzydłami gruntowymi z ekstremalnymi częściami podłogi. Secesyjnie remeltowane motywy barokowe i luizowe mają zastosowanie do fasad. Dostosowanie Góry Michała wymagało pół miliona koron, sam budynek kosztował około 160.000 koron, a całkowity koszt stacji przekroczył 300 000 koron. Budynek został uruchomiony 11 lutego 1916 roku. Autorami projektu architektonicznego byli architekt Budapesztu Józef Pfinn i István Schöndorfer. Józef Pfinn pełnił funkcję głównego inżyniera i zastępcy dyrektora Kolei Koszyce- Godumin.

Przez półokrągłe drzwi i hol pasażerowie dojeżdżają do wzniesionego korytarza POS oświetlonego kolorowymi oknami ze szkła, gdzie również działała przechowalnia bagażu. Po lewej jest wejście do dawnej poczekalni trzeciej klasy, prawo do poczekalni pierwszej i drugiej klasy oraz restauracji. W lewym skrzydle budynku znajduje się biuro transportowe, w kondygnacyjnych częściach przestrzeni mieszkalnej, a po stronie toru drewniana piwnica schronienia. Część obszaru pomnika jest sąsiednim parkiem z 1922 roku z murowanych ogrodzeń według projektu Stefana Czennera. Sztuka ogrodzenia oparta jest na falistych, regularnie powtarzających się motywach barokowych tarcz budynku artystycznego.

Rekonstrukcja stacji miała miejsce od września do 25 października 2013 roku. Podczas prac rozszerzyli oryginalne platformy i zmodyfikowali drugą platformę do dwukierunkowego wsiadania. Całkowity budżet przekroczył 133 000 euro. Stacja jest wyposażona w system iCVC do sprzedaży biletów krajowych i międzynarodowych. Mija on nieelektryzowaną linię kolejową nr 185 Poprad - Kežmarok - Stará řubovňa - Plaveč.